(818 S. K. m. 44, 56)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: Sureti iddiaya ve iddiayı teyit eden kesin delillere göre; davalılara ait olup başıboş bırakılan köpeklerin davacıya ait tavuk çiftliğine girip, kümeste bulunan hayvanlarını boğduğu anlaşılmaktadır. Nitekim olayın bu şekilde cereyan ettiği mahkeme kararında da açıkça benimsenmiştir. Ancak mahkeme, davacının olayda birlikte kusuru bulunduğunu kabul ve BK.nun 44. maddesini uygulamak suretiyle tazminatın tümünün kaldırılması yoluna gitmiştir.
Bilindiği gibi, BK.nun 56. maddesinde öngörülen (hayvan idare edenin sorumluluğu) özel bir sorumluluktur. Anılan madde hükmüne göre, hayvana dikkat, özen ve gözetim görevini üzerine alan ve ondan sürekli bir şekilde faydalanan kişi, hayvanı idare eden sıfatıyla bu hayvanın sebebiyet vermiş olduğu zararları ödeme yükümü altındadır. Olayımızda, davalı hayvan sahiplerinin köpeklerini başıboş bıraktıkları ve köpeklerin davacıya ait tavuk çiftliğine girip tavukları kümes içinde boğduğu ve diğer tavuklara da zarar verdiği gerçekleştiğine göre, davalıların, hayvanları üzerinde gerekli özen ve gözetim ödevlerini göstermemiş bulundukları açıkça anlaşılmaktadır. Esasen davalılar bu konuda gerekli özeni göstermiş olsalar dahi zarara engel olamayacaklarını da ispatlayamamışlardır. BK.nun 56. maddesindeki dikkat ve özen terimi, zararın doğmasına engel olmak için alınması gerekli önlemleri içine alır. Bu önlemlerin alınmamasında, hayvanı idare edinin kusuru bulunmaması durumu değiştirmez. Bu bakımdan, hayvan idare eden kimse hiçbir kusuru bulunmasa da (doğan zarardan yukarıda anılan tedbirleri aldığını ispatlayamadıkça) sorumlu tutulur. Davalıların yırtıcı av köpeklerini başıboş bırakmak suretiyle dikkat, özen ve gözetim ödevini yerine getirmedikleri gerçekleşmiştir. O halde davacıya ait tavuk çiftliğinin içinde bulunan bir kümesin telinin bir hayvan girecek kadar açık olması olgusu birlikte bir kusur ve hele hele tüm tazminatın kaldırılmasını gerektiren birlikte kusur olarak nitelendirilemez. Çünkü, teldeki bu bozukluk, olayın meydana gelişi yani gerçekleşme şekli itibariyle zararın meydana gelmesine asla etkili değildir ve davacının bu davranışı ile zarar arasında bir illiyet bağı oluşturmaz.
O halde, mahkemenin doğan zararın tümünün ödetilmesine karar vermesi gerekirken, aksi düşünce ile davayı red etmiş olması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir edilen 1.400 lira duruşma avukatlık parasının davalılara yükletilmesine ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 18.03.1980 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy