(2675 S. K. m. 37, 38, 40)
Dava: Taraflar arasında verilmiş bulunan yabancı mahkeme kararının tenfizinin istenilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulü ile Frankfurt Main Bölge Mahkemesi'nin 2/14 0 391/ 89 sayı ve 27.2.1990 tarihli kesinleşmiş kararının 2675 sayılı Yasanın 38 ve devamı maddeleri uyarınca tenfizine, işbu tenfiz kararının 2675 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca yabancı mahkeme kararının altına şerhedilmesine ilişkin hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Dava, Alman Frankfurt Mahkemesi'nden verilen kararın tenfizine ilişkindir.
2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun (MÖUHK) yabancı mahkeme kararlarının Türkiye'de yerine getirilmesi olanağını tanımıştır. Bunun için Türk Mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesi gerekir. MÖUHK. nun 37. maddesinde temyiz dilekçesine yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca onanmış aslı ve onanmış tercümesinin ekleneceği kabul edilmiştir. Oysa mahkemeye sunulan temyizi istenen Alman Mahkemesi kararının 37. maddede açıklandığı gibi asıl karar olup olmadığı anlaşılmamaktadır.
Diğer taraftan, MÖUHK.un 38. maddesinde tenfiz kararının hangi koşullar içinde verileceği de belirlenmiştir. Anılan maddede gösterilen koşullardan biri de olayımız için önemli olabilecek olan hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması koşuludur. Mahkemenin bu koşulun varlığını denetleyebilmesi için tenfizi istenen kararın gerekçeli aslı ve onanmış tercümesinin olması gerekir.
O halde, mahkemenin yabancı mahkeme kararının onanmış gerekçeli aslı ve onanmış tercümesi olmadan MÖUHK.un 38. maddesinde açıklanan tenfiz kararı vermesi yasaya aykırı olup, hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Mahkemece yapılacak iş, davacıdan kararın onanmış gerekçeli aslı ve onanmış tercümesini istemesi ve elde edilecek sonuca göre hükmün kamu düzenine aykırı olup olmadığını belirleyip bir karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 18.03.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy