(818 S. K. m. 60)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı yönünden reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı, hakkındaki suç dosyasının takipsizlikle neticelendirildiğini ancak davalı tarafından 3.4.1989 tarihli dilekçesi üzerine takipsizlik kararının kaldırıldığını, ceza mahkemesinde yargılanarak beraat ettiğini ve kararın onandığını belirterek davalının 3.4.1989 tarihli itiraz dilekçesindeki asılsız suçlamaları ve gelişen olaylar nedeni ile manevi tazminat istemiştir.
Davalı süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunmuş, mahkeme, davalının savunmasını kabul ederek davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar vermiştir.
Davalının, davacı hakkında verdiği itiraz dilekçesinde yer alan iddialar suç teşkil edecek niteliktedir. Bu haliyle olayda Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesinde belirlenen zamanaşımı süresi değil, 60/2. maddesindeki uzamış (ceza) zamanaşımı süresinin uygulanması gerekir. Buna göre davalının zamanaşımı savunmasının reddi ile işin esasının incelenip varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken davanın Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesindeki zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 9.11.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy