(818 S. K. m. 43)
Davacı S. Engür vekili Avukat H. Açıkgöz tarafından, davalı M. Kaşıkara aleyhine 24.10.1996 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne birleşen ek davanın ise reddine dair verilen 14.7.1998 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 10.5.1999 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat A. Karadağ ile karşı taraf davacı vekili Avukat N. Petek geldi. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminata ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ve bu karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava konusu olay sonucu %20 daimi çalışma gücü kaybına uğrayacak derecede yaralanmıştır. Bu yüzden emsallerine göre daha fazla efor sarf ederek aynı kazancı elde edebileceği esasına göre maddi tazminat verilmesi gerekmektedir. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda da bu ilkeden hareketle; davacının aktif çalışma döneminin 60 yaşına kadar süreceği kabul edilerek, olay tarihinde çalışmakta olduğu işten elde ettiği kazanca göre bu aktif dönem sonuna kadar tazminat hesaplanmıştır. Ancak dosyada bulunan Sosyal Sigortalar Kurumu yazısına göre davacı olaydan sonra 1.5.1993 tarihinde emekli olarak yaşlılık aylığı almaya başlamıştır.
Davacının emekli olmasından sonra da başka bir işte çalışarak kazanç elde etmesi mümkünse de, bunun emeklilik öncesi kazancı ile aynı miktarda olacağının kabulü doğru değildir. Dosyada bu yönde bir bilgide bulunmamaktadır.
Bu durumda davacının emeklilik sonrası aktif çalışma dönemine ilişkin fiili çalışmaları karşılığı ayrıca elde ettiği veya edebileceği ücret ve kazanç miktarlarının belirlenerek, maddi tazminat hesaplamasının ona göre yapılması gerekir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan, yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Temyiz olunan kararın 2 sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının 1 sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir edilen 20.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10.05.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy