(5680 S. K. m. 1) (818 S. K. m. 49) (743 S. K. m. 24)
Dava : Davacı İ.Melih vekili Avukat M. Ali A... tarafından davalı B.... Yayıncılık AŞ. ve Emin Ö... aleyhine 18.09.1997 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.12.1998 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 21.9.1999 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili avukat Uğurhan K... geldi, karşı taraf davacı vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava kişilik hakkına yayın yoluyla saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili, davalı gazetenin 4.8.1997 günlü nüshasında yayınlanan Refah Yağması, başlıklı yazıda yer alan hususların gerçek dışı ve maksatlı olduğunu, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı olan müvekkilini yıpratmak, hükümete ve Türk ordusuna hedef gösterme amacı taşıdığını ileri sürmüştür.
Davacı vekili yine aynı gazetenin 5.8.1997 günlü nüshasında İkinci Refah Yağması, Gökçek'e belgeli tekzip başlıkları ile yayınlanan yazıların da gerçek dışı ve müvekkilini görevden aldırma amacına yönelik bulunduğunu belirterek ayrı bir dava açmıştır.
İki dava birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacının iddiaları yerinde görülmüş ve her iki davadaki isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalı gazetenin 4.8.1997 günlü nüshasında yer alan yazıda Refah Partili Kültür Bakanının görevi devretmesinden altı gün önce çok değerli bir alanı 20 yıllığına Refahlı Ankara Büyükşehir Belediyesine verdiği belirtilmiş ve bu konu ile ilgili başka siyasi partilere mensup bakan ve milletvekillerinin görüşleri açıklanmıştır. 5.8.1997 günlü gazetede ise Gençlik Parkından sonra Ankara Otogarının da Refahlı Ankara Büyükşehir Belediyesine kiralandığının ortaya çıktığı yazılmış ve bazı bakanların açıklamalarına yer verilmiştir.
Görüldüğü gibi dava konusu gazetelerden birincisinde Kültür Bakanlığı ile Ankara Büyükşehir Belediyesi arasında düzenlenen 6.6.1997 günlü protokol eleştirilmektedir. İkincisinde ise yine Ankara Büyükşehir Belediyesi ile Tarım Bakanlığı (A.O.Ç) arasında gerçekleştirilmiş bulunan 20.8.1996 günlü protokol eleştiri konusu yapılmıştır. Sözü edilen protokoller gerçekten düzenlenmiş ve Atatürk Orman Çiftliğinin ve Atatürk Kültür Merkezinin bazı bölümlerinin kullanılması 20 yıl 30 yıl gibi sürelerle Ankara Büyükşehir Belediyesine verilmiştir.
Bu işlemlerin mevcut yasalara ve yasaların amacına uygun olup olmadıkları tartışması gündeme gelmiş, bu konuda karşı görüşler ileri sürülmüş ve davalı gazete de bunları Anayasal haber verme sınırları içinde yayınlamıştır. Yazılarda davacının kişiliğine saldırı teşkil edecek sözlere yer verilmemiş olduğu, eleştirilerin kurum ve kuruluşlara yönelik bulunduğu görülmektedir.
Anayasal haber verme hakkının sınırları aşılmadığına göre hukuka aykırılıktan söz edilemez. O halde davaların tümden reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılar yararına takdir edilen 20.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12.09.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy