(743 S. K. m. 4)
Dava: Davacı Kendisine asaleten İbrahim ...la velayeten Rukiye ... vekili Avukat Kemal ... tarafından, davalı Osman ... vd.leri aleyhine 13.11.1997 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi, manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25.5.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-) Davacılar, desteklerinin trafik kazasında ölmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.
Mahkemece, davacıların manevi tazminat talepleri, olayın özelliği, ölenin ve dava dışı bir kişinin de kusurlu olması nedeniyle reddedilmiştir.
Oysa davalılardan O, bu olay nedeniyle ceza davasında tam kusura göre mahkum olmuş, bu davada alınan raporda da kendisine 5/8 kusur verilmiştir. Görüldüğü gibi davalıların sorumluluğunu ortadan kaldıran veya illiyet bağını kesen bir durum söz konusu olmadığı gibi, davacıların manevi tazminat taleplerinin reddedilmesi MK. nun 4. maddesine göre hak ve nesafete de uygun düşmemektedir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
3-) Dava konusu olayla ilgili olarak ceza davasında alınan rapor ile bu davada alınan raporda taraflara verilen kusur oranları farklıdır. Raporlar arasındaki bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
4-) Ölen Rafet ...ın Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve bakkaliye işlettiği dosya kapsamından anlaşıldığı halde destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında asgari ücretin esas alınması doğru görülmemiştir. Desteğin, ölüm tarihindeki gerçek gelirinin belirlenerek ona göre hesap yapılması gerekir.
Ayrıca desteğin çalışma süresinin PMF tablosuna uyulmadan 60 yaş olarak kabul edilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda iki, üç ve dört nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının bir nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07.12.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy