(2918 S. K. m. 85) (818 S. K m. 51)
Dava: Davacı Meryem K. ve diğerleri vekili Avukat H. Alıcı tarafından, davalı Yıldız T. aleyhine 16.7.1996 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 10.5.2001 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 30.4.2002 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar adına Avukat Hasan A. geldi, karşı taraftan davalı adına kimse gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, olaya karışan aracın davalının rızası dışında alınarak kullanıldığı gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir.
Dosyadaki delillere göre; gece saat 22.00-23.00 arası bir röportaj için lokantaya gelen davalının aracını park edecek yer bulamayınca, oradaki bir kişiye uygun bir yere park etmesi için anahtarı ve aracı teslim ettiği, bu kişinin, aracı alarak gezmek amacıyla kullandığı sırada davacıların desteğine çarparak ölümüne neden olunduğu anlaşılmaktadır. Aracın, davalı tarafından olaya neden olan kişiye rızası ile teslim edildiği sabittir. Aracı alan kişinin park etmek yerine özel birisi için ya da gezmek amacıyla kullandığı sırada üçüncü kişiye verdiği zararın araç işleteni de sorumludur.
Motorlu araçların yarattığı kendine özgü tehlikenin ağırlığı karşısında, araç işleteninin özen yükümlülüğü vardır. Somut olayda, davalının bu yükümlülüğü yerine getirmediği ve işleten sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiği halde yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi yanlıştır. Zarar kapsamının belirlenmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacılar vekili için takdir olunan 250.000.000 lira avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy