(233 S. KHK m. 15)
Dava: Davacı C. Koçyiğit vekili Avukat H. Özdoğan tarafından, davalı Tedaş Genel Müdürlüğü ve Tedaş Diyarbakır Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğü aleyhine 28.10.1999 gününde verilen dilekçe ile dahili davalı kuruma ait elektrik nakil hattının davacının tarlasına düşerek bağ çubukları ile badem ağaçlarının yanmasına neden olduğundan meydana gelen zararın ödettirilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Tedaş Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı Tedaş Diyarbakır Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 21.9.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi, davalı Tedaş Diyarbakır Elektrik Dağıtım Müessesesi vekili Avukat M. S. Öztürk tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Davacı, davalının haksız eylemi sonucu zarar gördüğünü belirterek TEDAŞ Genel Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle tazminat isteminde bulunmuştur. Davanın devamı sırasında, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğünün husumet itirazında bulunması üzerine dava, haksız eylemin faili olduğu ileri sürülen Diyarbakır Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğüne yöneltilmiştir.
Mahkemece de, sonradan hakkında dava açılan Müessese Müdürlüğü aleyhine hüküm kurulmuştur.
233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 15 ve devamı maddelerinde, sermayesinin tamamı Devlete ait teşebbüslerin, müessese olarak teşkilatlanabilecekleri, müesseselerin ticaret siciline kayıt ve ilan edilmesiyle tüzel kişilik kazanacakları, tüzel kişi olarak 233 sayılı KHK. nin saklı tuttuğu hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabi olacakları belirtilmiştir. Davalının husumet itirazı bulunduğuna göre bu konu üzerinde durulup gerekli araştırma yapılması ve davalının davaya dahil edilmesi için mahkemeye sunulan 4.5.2000 tarihli dilekçenin başlı başına bir dava dilekçesi olarak kabulü ile 492 sayılı Harçlar Yasasının 30. maddesi uyarınca gerekli harçların yatırılması için davacıya süre verilmesi bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde anılan maddenin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde hükme varılması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer nedenlerin incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy