(4081 S. K. m. 1, 7) (1086 S. K. m. 38)
Dava: Davacı H. İlçesi Ç. Mallarını Kor. Başk. temsilen Mehmet ve diğerleri vekili Avukat M. Ç. tarafından, davalı İsmail ve İbrahim aleyhine 20.9.1999 gününde verilen dilekçe ile davalıların haksız olarak davacılara ait merada hayvan otlatmalarından doğan maddi zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.12.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı İsmail tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Dava dilekçesinde, davacı olarak H. İlçesi Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı ile yine H. İlçesi O. Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığını temsilen Belediye Başkanlığı gösterilmek suretiyle dava açılmıştır. Görüldüğü gibi ilk davacı Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı, ikinci davacı O. Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığını temsilen Belediye Başkanıdır. Her iki davacının da Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı olduğu görülmektedir.
Dava dilekçesindeki iddiaya göre, tazminat istemi meraya verilen zarara ilişkindir. Meraya ilişkin zararların tazmini, meranın özelliği itibariyle Hazine veya meradan yararlanan köy veya belediye tarafından açılması gerekir. Bunun içindir ki Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığının meraya verilen zarar hakkında tazminat davası açabilme hakkı bulunmamaktadır. 4081 Sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkındaki Yasada, Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığına böyle bir yetki verilmemiştir. Bu yön gözetilerek davanın sıfat yokluğu nedeni ile ret edilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 8.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy