(2330 S. K. m. 2, 3) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı İçişleri Bakanlığı temsilcisi D. F. tarafından, davalılar H. ve A. aleyhine 24.5.1999 gününde verilen dilekçe ile davalıların kusuru sonucu yaralanan polis memuruna 2330 sayılı yasa uyarınca ödenen tazminatın rücuen istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.2.2001 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı H. vekili ve davalı A. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların öteki temyiz itirazlarına gelince; Dava, davalıların kusuru sonucu yaralanan polis memuruna 2330 Sayılı Yasa uyarınca ödenen tazminatın rucuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Yerel mahkemenin davanın reddine dair ilk kararı Dairemizce "Dosyadaki sorumluluk durumuna göre, davalıların ödemekle yükümlü olduğu tazminat kapsamı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken davanın reddi doğru değildir" gerekçesiyle bozulduktan sonra mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde; dava konusu alacağın davalılardan tahsilini istemiş, davalıların müteselsilen sorumlu tutulmaları yönünde bir talepte bulunmamıştır. Bu durumda dava konusu alacağın davalılardan yarı yarıya tahsilinin istendiği kabul edilmeli ve bu oranda davalılardan tahsiline karar verilmelidir. HUMK. 74. maddesi istemden fazlasına hükmedilmesine engeldir. mahkemece istek olmadığı halde müteselsilen ödetme kararı verilmesi anılan yasa maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 23.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy