(2709 S. K. m. 129) (657 S. K. m. 13) (2577 S. K. m. 2)
Dava: Davacılar C.G. ve diğerleri vekili Avukat T.H. tarafından, davalılar Sağlık Bakanlığı ve F.C. aleyhine 31.12.1999 ve 21.7.2000 gününde verilen dilekçeler ile hastane asansör kapısının bozuk olması sonucu asansör boşluğuna düşen desteğin ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 5.7.2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Davacılar vekili dava dilekçesinde davacıların miras bırakanı H.G.'ın Haydarpaşa Numune Hastanesi'nde stajer olarak çalışırken asansöre binmek istediğini, asansör kabininin katta olmamasına rağmen kapısının açılması nedeniyle 5. kattan asansör boşluğuna düşerek öldüğünü belirterek davalılar Sağlık Bakanlığı ve hastane başhekimi olan gerçek kişinin tazminatla yükümlü tutulmasını istemiştir.
Anayasa'nın 129/5 ve 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13. maddesinde, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan dolayı ancak mensubu bulundukları idareye karşı dava açılabileceği düzenleme altına alınmıştır. Ayrıca 2577 sayılı Yasanın 2. maddesi gereği de idarenin işlem ve eylemleri nedeniyle idare hasım gösterilerek açılan davada idari yargı görevlidir.
Somut olayda gerçek kişi olan davalının görev kusuruna idarenin de işlem eylemine dayanıldığına göre; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alınarak gerçek kişi davalı hakkında davanın husumetten reddi, idare hakkındaki davanın ise yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddi gerekirken davanın esastan reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27.5.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy