(818 S. K. m. 41, 43, 47)
Dava: Davacılar Gülay Camu ve arkadaşları vekili Avukat Selçuk Ergül tarafından, davalı SS Doğankent Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi aleyhine 6.9.1999 ve 29.8.2001 gününde verilen dilekçeler ile haksız eylem sonucu desteğin ölümünden dolayı tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kabulüne dair verilen 5.2.2002 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız eylem sonucu uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacılar, davalı tarafından yaptırılmakta olan ve henüz tamamlanmamış bulunan konutta oturan desteklerinin asansör boşluğundan düşerek yaşamını yitirdiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; kararı davalı temyiz etmiştir.
Dava dilekçesinin incelenmesinden, davacıların ceza mahkemesinde alınan raporda, kooperatif yöneticisi ile desteğin 4/8'er oranda kusurlu bulunduklarının belirlendiğini, ceza davasının sürdüğünü belirtip kusura ilişkin raporu sunmuşlar ve yargılama aşamasında bu kusur oranlarını kabul etmediklerine ilişkin bir açıklamada bulunmamışlardır. Bu durumda davacıların ceza mahkemesince belirlenmiş olan kusur oranını kabul emiş sayılacakları kabul edilmeli ve davalı 4/8 olan kusuru oranında sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece yeniden kusur incelemesi yapılarak davalının daha fazla kusuru bulunduğunun benimsenmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davacılar dava dilekçesinde desteğin ne iş yaptığını, emeklilik geliri dışında ne miktar gelir elde ettiğini açıklamamışlar; mahkemece de bu yolda bir araştırma yapılmamıştır. Desteğin ölüm tarihinde ne iş yaptığı, emeklilik geliri dışında ne kadar kazancı bulunduğu davacıların kanıtları da değerlendirilerek belirlenmeli ve destekten yoksun kalma tazminatı bu gelir temel alınarak hesaplanmalı; bu yolla destek gelirinin belirlenememesi durumunda asgari ücret ölçü alınarak ona göre destekten yoksun kalma zararı hesaplanmalıdır. Yerel mahkemece, anılan yönlerin gözetilmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının 1 sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03.10.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy