(2330 S. K. m. 1) (1086 S. K. m. 417)
Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat Yurdagül G. tarafından, davalılar Mustafa K. ve Abdullah A. aleyhine 8.11.2000 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı kanun gereğince ödenen nakdi tazminatın rücuen tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.2.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Mustafa K. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı davalının kullandığı araç ile devriye gezen polis aracına çarpması sonucu yaralanan polis memuruna 2330 Sayılı Yasa gereğince ödenen tazminatın rucüen tahsilini istemiştir. Polis memuruna ödenen tazminatın belirlendiği İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonu kararının tarihi 27.7.2000 olup karar tarihindeki en yüksek Devlet Memuru brüt maaşı esas alınarak hesaplamanın yapıldığı görülmektedir. Davacı da bu miktar esas alınarak istekte bulunmuştur. Ne var ki, haksız eylemden kaynaklanan tazminat davalarında zarar haksız eylemin meydana geldiği tarihte oluştuğundan eylem tarihindeki koşullar esas alınarak zararın hesaplanması gerekir. Şu durumda, mahkemece olay tarihi olan 10.1.1999 tarihindeki koşullara göre zarar miktarı belirlenerek hükmedilmesi gerekirken Nakdi Tazminat Komisyonu kararının verildiği tarihteki verilere göre rücu edilecek miktarın belirlenerek hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- HUMK.'nun 417. maddesi gereğince davanın kısmen kabulü halinde yargılama giderleri kabul ve reddedilen miktarlara göre taraflara yükletilir. Mahkemece anılan yasa maddesine aykırı olarak yargılama giderlerinin tamamının davalı tarafa yükletilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu da ayrı bir bozma nedenidir.
Temyiz olunan kararın 2 ve 3 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy