(818 S. K. m. 41, 43, 45, 50)
Dava : Davacı S. Hatipoğlu ve K. Hatipoğlu vekili Avukat N. Kırtız tarafından, davalı A. Madencilik ve İnşaat San. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 24.3.1997 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu desteğin ölümünden dolayı tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 22.4.2003 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan A. Madencilik ve İnşaat San. Ltd. Şti. vekili A. Recep Çerçi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve davalı şirket vekilinin 4.4.2004 günlü ek dilekçe ile duruşma talebinden vazgeçmiş olduğundan bu konudaki isteğin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; davacılar, davalıların yol açtığı trafik kazası sonucu desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece istemin bir bölümü hüküm altına alınmıştır. Karara davalılardan A. Madencilik ve İnşaat Sanayi Limitet Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, davacıların desteğinin kardeşleri ile birlikte hayvancılık işi yaptığı ve çiftçilikle uğraştığı anlaşılmaktadır. Destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında temel alınacak gelir, desteğin çiftçilik ve hayvancılık yaparak elde ettiği gelir olmayıp bu gelirin elde edilmesi için desteğin bedeni ve fikri olarak katkısı belirlenerek o miktarın hesaplamaya esas alınması gerekir. Yerel mahkemece anılan yönlerin gözetilmemiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davacılar davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarını istemişlerdir. Davalıların eylemi de Borçlar Yasası'nın 50. maddesi gereğince müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarını gerektirdiği halde infazda karışıklığa yol açacak biçimde hem kusurları oranında hem de müştereken ve müteselsilen sorumluluk kararı verilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy