(2918 S. K. m. 106)
Davacı A.T. ve diğerleri vekili Avukat S. B. tarafından, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ve TCDD Genel Müdürlüğü aleyhine 23.10.2002 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine dair verilen 31.12.2002 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğüne yönelen temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalılardan TCDD. na yönelen temyiz itirazına gelince; dava, hemzemin geçitte tren ve minibüs çarpışması sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, idari yargı merciin görevli olduğu belirtilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesi reddedilmiştir.
Davaya konu edilen zararlandırıcı eylemin hemzemin geçitte olduğu belirgindir. Hemzemin geçit karayolunun uzantısı olup, olay karayolu üzerinde meydana gelen bir trafik kazasından (hukuki anlamda) farklı değildir. Diğer bir anlatımla hemzemin geçitte olan trafik kazaları nedeniyle açılan davalara da 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası uygulanır. Belirtilen yasanın 106. maddesinde kamu tüzel kişilerine ait motorlu araçların sebep oldukları zararlardan dolayı 2918 sayılı yasanın işletenin sorumluluğuna ilişkin hükümleri n uygulanacağı belirtilmiştir. 2918 sayılı yasanın uygulanması gereken bu tür bir uyuşmazlığın çözüm yeri ise adli yargıdır. Dairemizin yerleşmiş içtihatları ile HGK. nun içtihatları da bu doğrultudadır. (HGK. nun 9.2.2000 gün ve Esas 2000/4-59, K. 2000/72 ve 28.11.2001 gün ve E. 200114-661, K. 2001/1074 sayılı kararları). Şu durum karşısında işin esasına bakılarak varılacak uygun sonuç çevresinde bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan TCDD. na ait karar bölümünün BOZULMASINA, diğer dayalı Karayolları Genel Müdürlüğüne yönelen temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle bu davalıya ilişkin karar bölümünün ONANMASINA; 10.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy