(818 S. K. m. 60) (765 S. K. m. 456) (1086 S. K. m. 417)
Dava: Davacı Bekir Akboğaz vekili Avukat Selahattin Ünal tarafından, davalı Mehmet Köseoğlu aleyhine 31.1.1996 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 3.12.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilleri Nuri Ünal vd. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle zararlandırıcı eylemin 19.7.1995 tarihinde olduğuna, eylemin suç teşkil etmesi itibariyle ceza zamanaşımına tabi bulunduğuna, bu ceza zamanaşımının olaya uygulanan TCK 456/2, 102 ve BK'nun 60. maddesi uyarınca 5 yıl olup davacının yaralanmasında gelişen durum bulunması itibariyle zamanaşımı süresinin gelişen durumun sona erdiği ve zararın davacı tarafından öğrenildiği tarihten itibaren başlayacağına, davacının sürekli iş gücü kaybını belirleyen Adlı Tıp raporunun davacıya 11.9.2001 günü tebliğ olunmakla davacının zararın kapsamını bu tarihte öğrenmiş olmasına, davanın BK.nun 60/1. maddesine göre bu tarihten itibarin 1 yıl içinde açılması gerekeceğine, davanın 5 ve 1 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolmasından sonra 14.10.2002 günü açıldığına bu nedenle birleştirilen 2002/289 esas sayılı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle 2002/289 esas nolu dava yönünden kararın onanması gerekir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kabulüne karar verilen 1996/65 esas sayılı dosyada yargılama giderlerinin kabul ve ret oranlarına göre taraflar arasında bölüştürülmesi gerekirken, davacı tarafından yapılan belgeli 123.412.000 TL tutarındaki hastane röntgen gideri de nazara alınmadan yargılama gideri hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle 2002/289 esas sayılı dava yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle birleştirilen 1996/65 esas sayılı dava yönünden BOZULMASINA, 27.05.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy