(818 S. K. m. 41, 47) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı Arslan Y. tarafından, davalı Hamdi G. aleyhine 12/06/2001 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı Arslan Y. ile Davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, haksız eylem sonucu kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Kararı davacı ile davalı temyiz etmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde, davalının şerefsiz diyerek kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu, bu eylemden dolayı cezalandırıldığını belirterek istemde bulunmuştur. Dosya arasında bulunan karar örneklerinden de davalının davacıya söylediği şerefsiz sözü nedeniyle cezalandırıldığı, yine davalının davacıya söylediği fitnecilik yapma sözünden dolayı beraat kararı verildiği, davacının temyizi üzerine fitnecilik yapma sözünün Türk Ceza Yasasının 482/3. maddesine uyan suçu oluşturduğu belirlenerek kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.
Dava, davalının davacıya karşı söylediği şerefsiz sözü ile oluşan hakarete dayanılarak açılmış olduğu halde dava kapsamında olmayan ve bir başka günde davalının sarf ettiği ileri sürülen sözlerinden dolayı da manevi tazminat takdir edilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 20.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy