(2577 S. K. m. 2)
Dava: Davacı Şahin Ü. tarafından, davalı DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine 22/7/2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6/11/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Bir kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış olan tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir.
Temyize konu olan davada davacı dava konusu olayda sulama kanalının su sızdırması nedeniyle ürün zararı istediğine göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması bozmayı gerektirir.
Kabule göre de tespit giderinin müddeabihe dahil edilerek bu miktar üzerinden avukatlık ücreti, yargılama gideri hesaplanması yanlıştır. Tespit gideri yargılama giderleri kaleminden olup müddeabihe dahil edilemez. Ne var ki, bozma nedenine göre bu konu bozma sebebi sayılmamış, yanılgıya değinilmekle yetinilmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy