(818 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 417/1)
Dava: Davacılar Tahsin ve Orhan vekili tarafından, davalılar Muzaffer ve Eyüp aleyhine 12/2/2001 gününde verilen dilekçe ile taşınmaza verilen zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, zemin+2 kattan oluşan binada oturan davalıların bu yeri tahliye ederken verdikleri hasarın tazminine ilişkindir. Mahkemece dava, kısmen kabul edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın davacıların murisi Mehmet'e ait olduğu belirtilmektedir. Davalılar, davacılardan Orhan'ın mirasçı olmadığını ve davada aktif husumetinin bulunmadığını savunmuşlardır. Mahkemece, anılan davalının husumeti açıklığa kavuşturulmamıştır. Getirtilen nüfus kaydı bu yönü açıklamaktan uzaktır. Bu konuda veraset ilamı gibi kanıtların toplanıp davacılardan Orhan'ın aktif husumet ehliyetinin belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalılardan Eyüp binanın zemin+1. katını, davalı Muzaffer'in ise 2. kat meskeni kullandığı ve bu kişilerin binanın bu kısımlarına hasar verdikleri, müşterek kullanım ve müşterek hasar verdikleri belirlenmediğine göre, zarardan ancak kendi kullandıkları yerin hasarıyla sınırlı olarak sorumlu tutulmaları gerekir. Mahkemece tüm binanın hasarından her iki davalının birlikte sorumlu tutulmuş olması da yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Dava, kısmen kabul edildiği halde, yargılama giderlerinin kabul ve ret oranı gözetilmeden tümünün davalılardan tahsiline karar verilmiş olması da bir başka bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2, 3 ve 4 ) sayılı bentlerde yazılan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 6.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy