(4077 S. K. m. 11, 25) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı Doğan Gaz. AŞ vekili Avukat Barbaros Ç. tarafından, davalı Sanayi ve Ticaret Bakanlığı aleyhine 16.9.2004 gününde verilen dilekçe ile kampanyalı satış uygulamasının durdurulması kararının iptali ile verilen cezanın kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; iptal isteğinin reddi ile cezaya ilişkin istek hakkında idari yargı yerinin görevli olduğuna dair verilen 20.9.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Davacı şirket tarafından yayınlanan Milliyet gazetesince düzenlenen kitap dağıtım kampanyasının durdurulmasına ilişkin davalı yazısının iptali istenmiştir. Mahkemece davalının yazısının kampanyanın durdurulması yönünden kesin bir işlem olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı bakanlık 21.5.2004 tarihli yazıları ile, davalının düzenlediği kitap dağıtım kampanyası 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı yasanın 11. maddesine aykırı olduğundan, aynı yasanın 25/7 maddesinde öngörülen para cezasını uygulamış ve aynı zamanda kampanya ile kampanyayla ilgili ilanların durdurulmasını da istemiştir. Anılan yasa kuralı davalı bakanlığa kampanyanın durdurulmasını isteme yetkisi vermiş olup, bu isteğe uyulmamasını günlük para cezası şeklinde yaptırıma da bağlamıştır. Bu durumda, kampanyanın durdurulması isteğini bildiren yazı, davacı yönünden hukuki ve cezai sonuç doğuracak niteliktedir. O halde, davacının bu yazının iptalini istemekte hukuki yararı bulunduğundan mahkemece işin esası incelenerek varılacak uygun sonuca göre karar verilmelidir. Yerel mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Diğer taraftan davacının verilen para cezasına ilişkin olarak eldeki davada herhangi bir isteği bulunmadığına göre, gerekmediği halde para cezası yönünden idari yargı yerinin görevli olduğuna dair hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 05.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy