(Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği m. 55)
Davacı Sağlık Bakanlığı (Antalya Devlet Hastanesi Döner Sermaye Saymanlığı) vekili Avukat Vedat Coşkun tarafından, davalı Mehmet Taner Bumin aleyhine 11.7.2002 tarihinde verilen dilekçe ile davalının bazı hastalarının taburcu edilmesi sırasında indirim yaparak döner sermaye gelirinde azalmaya neden olduğu iddiasıyla tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 3.12.2003 tarihli kararın Yargıtay'ca tetkiki davalı vekili tarafından süresi içerisinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, Antalya Devlet Hastanesi eski başhekimi davalının hastanede yatarak tedavileri yapılan bir kısım ücretli hastaların taburcu edilmeleri esnasında tedavi ücretlerinde bizzat indirim yaparak döner sermaye gelirinin azılmasına yol açtığı, davalının bu indirimleri gerçekleştirirken 1983 gününde yürürlüğe konulmuş olan Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 55. maddesinin i bendine dayandığı; oysa, 8.3.1999 günlü bakan onayıyla yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığı Yataklı Tedavi Kurumları muayene, tetkik, tahlil, müdahale, ameliyat ve tedavilere ilişkin fiyat Tarifesinin 21. maddesinde Yataklı tedavi kurumları işletme yönetmeliğinin 55/i maddesi uyarınca kurum baştabiplerine uygulanmakta olan tahakkuk tedavi giderlerinde indirim veya ücretsiz uygulama yapma yetkisinin fiilen uygulanamayacağı belirtildiği durumda davalının yönetmelik hükmüne dayanarak uygulamasına devam ettiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece istek Sağlık Bakanlığı fiyat tarifesi ile davalının dayandığı yönetmelik hükmünün işlerliğini kaybettiği ve ayrıca yönetmelikte ücret veremeyeceğine kanaat getirilenler denilmek suretiyle tedavi için gereken masrafları hiç yatıramayacağına kanaat getirenlerin kastedildiği durumda davalının yaptığı uygulamada tedavi masrafı yapabilme gücü olan kişilerden peşin ücret alıp kendi insiyatifine dayalı olarak değişik oranlarda indirim yapmak biçiminde olduğu, davalının uygulamasının yönetmelik hükmünün amacına da uygun düşmediği gerekçesiyle kabul edilmiştir.
Davacı Yönetmelik 55/i maddesi hükmünün sonradan çıkarılan kanuni düzenlemeler ile ödeme gücü olmayan vatandaşların tedavi masraflarının devlet tarafından karşılanacağı belirtildiğinden işlerliğini yitirdiği ve bunun fiyat Tarifesi 21. maddesinde de belirtildiğini belirterek istemde bulunmuş, davalının yönetmelik 55/i maddesinde verilen takdir yetkisini yerinde kullanmadığı biçiminde bir iddiada bulunmamıştır. Fiyat Tarifesi Sağlık Bakanlığının onayıyla yürürlüğe girmiş, Yönetmelik ise Bakanlar Kurulu Kararı ile çıkarılıp yürürlüğe girmiştir. Hiyerarşik olarak yönetmelik bakanlık fiyat tarifesinden önce gelir ve yönetmelik hükmü fiyat tarifesinde yapılan bir düzenleme ile kaldırılamaz. Kaldı ki, davalının yönetmelikte verilen ödeme gücü olmayanların tedavi giderlerinden indirim yetkisini yerinde kullanıp kullanmadığı konusunda davacının bir iddiası olmadığı gibi mahkemece bu konuda bir inceleme yapılmamıştır. Şu durumda, yönetmelik hükmünün işlerliğini kaybettiği ile ilgili iddia ve inceleme olmadan davalının da takdir yetkisini yerinde kullanmadığı gerekçesiyle istemin kabulü usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istem halinde geri verilmesine, 04.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy