(818 S.K. m. 41)
Dava: Davacı Mal Müdürlüğü vekili Avukat Nilgün Akyıl tarafından, davalı Karakoca Köyü aleyhine 18.8.2000 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.12.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerden kesilen ağaç bedellerinin ödetilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerden, dava konusu çınar ve söğüt ağaçlarının 1970 yılında DSİ tarafından yapılarak, korunması davalı köye bırakılan, dere taşkınını önleme seddi ile dere yatağı arasında kalan yere, seddi koruma amaçlı olarak köylülerce dikilip yetiştirildikleri anlaşılmaktadır. Olay tarihinde davalı köy muhtarlığının kararı ile bu ağaçlar kesilmiş ve köye gelir yapılmıştır. Dava konusu taşınmaz ve üzerinde yetiştirilmiş ağaçların nitelikleri gözetildiğinde, ağaçların üzerinde bulundukları taşınmazdan ayrı olarak onları dikip yetiştirene ait olması gerekir. Ağaçların davalı köy halkı tarafından dikilip yetiştirildiği ise sabittir. O halde davalının bunları kesip götürmesinde hukuka aykırılık yoktur. Bu nedenlerle davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31.1.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy