(765 S. K. m. 51, 456)
Davacı L. A. vekili Avukat E. O. T. tarafından, davalı V. Y. aleyhine 11.4.2003 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 6.4.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.
Davalı, davacıya etkili eylemde bulunduğundan TCK 456/son, 51/1 maddeleri gereğince mahkum olmuştur. Davacı bu yaralanma nedeniyle uğradığı manevi zararın yanında maddi zararını da istemiştir. Her ne kadar davacının maddi zararı belirlenip hüküm altına alınmış ise de ceza dosyasında da belirlenen ve mahkumiyette göz önüne alınan davacının bölüşük kusuru nedeniyle maddi tazminattan indirim yapılmamıştır. Şu durumda yerel mahkemece davacının bölüşük kusuru da göz önüne alınarak maddi tazminattan indirim yapmak gerekirken bu hususun gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy