(818 S. K. m. 43, 50, 51) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Demet Gül tarafından, davalı Server Yavuz mirasçıları Burak Yavuz vd. aleyhine 27.10.2005 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.06.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Burak Yavuz, Ertürk Yavuz, Cem Yavuz ve Şebnem Yavuz vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalılar murisinin zimmetindeki araç ile görev esnasında verdiği zarar nedeni ile müteselsil sorumlu devletin ödediği tutarın, öteki sorumluya rücuna ilişkindir.
Rücunun amacı, birlikte sorumlular arasında hakkaniyete göre denge kurmaktır.
BK'nun 50. maddesi, hakimin takdirini temel almıştır. Anılan madde buyruğuna göre, ilgililerin birbirlerine karşı rücu hakları olup olmadığını ve varsa kapsamını hakim takdir edecektir. Bu madde, her ne kadar birden çok kimselerin ortak kusurlarıyla zarar oluşturmalarını düzenlemiş ise de onu izleyen 51. maddedeki birden çok kişilerin değişik hukuksal nedenlerden sorumluluğunda da belirtilen kural geçerlidir. Öyleyse, çok tipli teselsülde de hakim, rücu kapsamını takdir durumundadır. Kusur, kapsam belirlemede etkin ise de hakkaniyet de onunla birlikte değerlendirilmesi gereken önemli öğelerdendir.
Davaya konu olayın gelişimi, olayın kasıtlı suç olmaması, davalıların hem anne ve hem de babalarını kaybetmiş olmaları nedeni ile Borçlar Kanununun 43. maddesi uyarınca takdiren indirim yapılmalıdır. Mahkemece bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tazminatın 4000 YTL'ye indirilerek HUMK'nun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle hükmün 1. fıkrasında yer alan tazminat miktarına ilişkin 7.478,02YTL rakamının çıkarılarak yerine 4000 YTL rakamının yazılmasına, bununla bağlantılı olarak yargılama harcına ilişkin 2. fıkrada yer alan 403YTL rakamının çıkarılarak yerine 216 YTL rakamının yazılmasına, davacı yararına vekalet ücretine ilişkin 4. fıkrada yer alan 897 YTL ifadesinin çıkarılarak yerine 480 YTL ifadesinin yazılmasına, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve temyiz eden davalılardan peşin harcın istek halinde geri verilmesine 16.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy