(818 S. K. m. 41, 46, 47)
Dava: Davacı K. T. vekili tarafından, davalı M. B aleyhine 06.06.2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06.04.2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılardan M. Bolluk hakkındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer davalılar D. Ş., B. K., E. A., A. E., B. Ç. ve R. Ö. hakkındaki temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalıların haksız eyleminin kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Davadaki kanıt ve belgelere özellikle davalılardan R. Ö., A. E. ve B. Ç.'ın açıklamalarına göre; davacının, adı geçen bu üç davalı tarafından dövülerek yaralanmış olduğu anlaşılmaktadır. Davalılardan R. Ö., A. E. ve B. Ç.; diğer davalıların isteği doğrultusunda davacıyı dövdüklerini söylemişler ve bu açıklamalarına göre tüm davalıların cezalandırılmalarına ilişkin ceza kararnamesi kesinleşmiştir. Davalılardan M. B. hakkındaki bu ceza kararının yargılamanın yenilenmesi yolu ile kaldırılarak hakkında beraat kararı verilmiş olması, diğer davalıların da bu beraat kararından yararlandırılmasını gerektirmez. Bu nedenle diğer altı davalının davacıyı yaralama suçu işledikleri kabul edilerek tazminat ile sorumlu tutulmaları gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalılardan D. Ş., B. K., E. A., A. E., B. Ç, ve R. Ö. hakkındaki istemin de reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, 2 sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar D. Ş., B. K., E. A., A. E., B. Ç. ve R. Ö. aleyhine BOZULMASINA; davacının diğer davalı M. B. hakkındaki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy