4. Hukuk Dairesi 2009/5622 E., 2010/2542 K.
"İçtihat Metni"
Davacı İbrahim ve diğerleri vekili tarafından, davalı Ulaş aleyhine 13.12.2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.02.2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili, davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun ge-rektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik gö-rülmemesine göre, davacılar Mehmet oğlu 1981 doğumlu İbrahim ve 1928 doğumlu İbrahim ile davalının tüm, diğer davacı Mehmet'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacılardan Mehmet'in diğer temyiz itirazlarına gelince; a) Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılardan Mehmet dava dilekçesinde, trafik kazası nedeniyle hayati tehlike geçirecek ve başında sabit iz kalacak biçimde yaralandığını, 5 ay evde tedavi gördüğünü, bu süre içerisinde çalışamadığını, kazanç kaybı ile birlikte iş gücü kaybı zararı da olduğunu belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Dairesi'nin 22.02.2008 günlü raporunda da, davacının sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, sol dirsek ve kolda kot kırıkları ile sağ frontal sinüs ön ve arka duvarı kırığı olacak şekilde yaralandığı ve iyileşme süresinin 3 ay olduğu saptanmıştır.
Yerel mahkemece, dava dilekçesindeki anlatıma göre davacının geçici iş göremezlik zararının da ödetilmesini istediği sonucuna varılarak, davacının geçici iş göremezlik zararının hesaplatılıp, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu isteme aykırı olacak biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
b) Dava dilekçesindeki anlatımdan ve yargılama aşamasında dinlenen tanık sözlerinden, davacının evinde tedavi gördüğü ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan tedavi amacına yönelik bazı harcamalar yaptığı anlaşılmaktadır.
Yaralanmanın niteliğine ve tedavi sürecine göre Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanan tedavi giderleri dışında, tedavi amacına yönelik başka harcamalar yapması doğaldır. Tedaviye yönelik olarak yapılan ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan bu tür giderlerin, bu konuda uzman doktor bilirkişiden alınacak bir rapor ile belirlenmesi gerekir. Böyle bir belirleme yapılamadığı takdirde ise, Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, durumun olağan gelişimine, yaralanmanın niteliğine ve tedavi sürecine göre adalete uygun olacak biçimde, yargıç tarafından takdir edilecek bir tutarın kabulüne karar verilmelidir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığı gerekçesiyle, tedavi giderine yönelik istemin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bo-zulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan Mehmet yararına (BOZULMASINA); davacılar Mehmet oğlu 1981 doğumlu İbrahim ve 1928 doğumlu İbrahim ile davalının tüm, diğer davacı Mehmet'in öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan Mehmet'ten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.