MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/06/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, içinde bulundukları davacılardan ...'ın sürücüsü olduğu araç ile davalı jandarma er ...'ın sürücüsü olduğu Jandarma Genel Komutanlığı'na ait askeri aracın çarpması nedeniyle yaralandıklarını belirterek, çarpan aracın işleteni olarak ...'na husumet yöneltip davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.
Davalılardan ..., yargılama sırasında aracın Jandarma Genel Komutanlığı'na ait olduğunu, Jandarma Genel Komutanlığı'nın İçişleri Bakanlığı'na bağlı olduğunu bildirerek husumet itirazında bulunmuştur. Yerel mahkemece husumet konusu üzerinde durulmadan, ...'nın işleten olarak sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.
Kazaya karışan aracın Jandarma Genel Komutanlığı'na ait olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Jandarma Genel Komutanlığı İçişleri Bakanlığı'na bağlı olup husumetin yöneltildiği ... ile İçişleri Bakanlığının bütçeleri ve tüzel kişilikleri ayrı olduğundan aracın işleteni olmayan ... hakkındaki istemin husumet nedeniyle reddedilmesi gerekir.
Kabul biçimine göre de; 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil idarelerin Harçlar Yasası'nın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemler harçtan bağışıktır. Genel bütçeye dahil bir idare olan davalı ...’nın harç ile yükümlü tutulmuş olması doğru değildir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.