(818 S. K. m. 43, 44, 47)
Dava: Davacı A. V. ve diğeri vekili tarafından, davalı Ş. A. ve diğeri aleyhine 24/03/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Dava, etkili eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine dair verilen karar, Dairemizin 17.04.2008 gün ve 2007/9934-2008/5356 Esas ve karar sayılı ilamı ile ...olay tarihinde apartman yöneticisi Ş. A. ve oğlu ile bina kapıcısı A. V. ve eşi arasında bina girişine ilan asılması nedeniyle tartışma ve kavga çıktığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu kavga sonucunda davacı F. V.'un sol 4. parmağının kırıldığı Adli Tıp Raporu ile anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre davacı F. V. yararına tazminat takdiri gerekir. Davanın ispat edilemediği biçimindeki mahkemenin kabulü doğru değildir. Tanık anlatımlarına göre taraflar arasındaki kavgayı davacı A. V.'un başlattığı anlaşılmakta olup, bu durum BK. 43 ve 44 maddeleri uyarınca tazminat kapsamından indirim nedeni olarak kabulü gerekir. Anılan yön gözetilmeyerek davanın tümden reddi doğru değildir... biçiminde bozulması üzerine bozmaya uyularak istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Somut olaya gelince, davacı F. V.'un parmağının kırılması ile sonuçlanan tartışmayı eşi davacı A. V.'un başlattığı, davacı F. V.'unda tartışmaya müdahil olması sonucu çıkan arbedede parmağının kırıldığı anlaşıldığına göre olayın gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 1.125,00TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 29.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy