(4721 S. K. m. 2) (818 S. K. m. 43)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29/09/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına dayalı rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/05/2011 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, trafik kazasına dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, çalıştığı şirket tarafından kiralanan aracı alkollü olduğu için hizmet sözleşmesi uyarınca kullanmak istemediğini, kendisi gibi alkollü olan davalının sevk ve idaresindeyken kaza yaptıklarını, araçta meydana gelen hasarı ödediğini, davalının araç hasarı ve tedavi giderlerini ödeyeceğini beyan etmesine rağmen ödemede bulunmadığını beyan ederek maddi zararının giderilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davacının alkollü olması nedeniyle kendisinin de alkollü olduğunu bilmesine rağmen aracı kullanması için baskı yaptığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece verilen ilk kararda, davacının davalıya manevi baskı yaparak aracı kullanması için ikna ettiği, davacının ortak kusurunun etki ve derecesinin son derece ağır olup, zarar verenin hukuka aykırı davranışının ikinci planda kaldığı, tazminat hükmünden tamamen vazgeçilmesinin hak ve adalete uygun hale gelip, davacının dava açmasının TMK.'nun 2. maddesindeki iyi niyet ve hakkaniyet ilkesi ile örtüşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın temyizi üzerine; Dairemizce, dava konusu olayın gerçekleşmesinde davalının kusuru bulunmakla birlikte, onun alkollü olduğunu bilerek ve kendisi de alkollü olduğu için aracın kullanımını davalıya bırakan davacının olayda kusurlu davranışlarının bulunduğu, davalının zararın tamamından sorumlu tutulması hakkaniyete uygun düşmez ise de, bu durumun davalının sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmayacağı, sadece BK. 43 maddesi uyarınca hakkaniyete uygun bir indirim yapılarak davalının sorumluluğuna karar verilmelidir, şeklindeki gerekçe ile davanın reddine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma üzerine mahkemece direnme kararı verilmiş ve bu kararın temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca, davacının kusurunun tazminattan sarfınazar edilmesini gerektirecek ağırlıkta olmadığı, davacının zarar iddiası hakkında gerekli araştırma yapılarak olayın oluşumunda tarafların ortak kusur durumu ve bunun etki derecesi tespit edilip davacının kusurunun daha ağır olduğu gözetilerek gerçekleşecek zarardan ortak kusuru nedeni ile bir indirim yapılıp kalanının tazminat olarak hüküm altına alınması gerekçesi ile mahkemenin direnme kararı bozulmuştur.
Hukuk Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere davacının olayda daha ağır kusurlu olduğu gözetilerek indirim yapılması gerekirken, mahkemece bu yön gözetilmeksizin tarafların zarardan eşit oranda sorumlu tutulmaları nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy