(818 S. K. m. 47) (6098 S. K. m. 56)
Dava ve Karar: Davacı Ö. vekili Avukat U.S. tarafından, davalı........Sigorta AŞ. ve diğerleri aleyhine 30/09/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/07/2011 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerek-tirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:
Davacı tarafından, babasının trafik kazası nedeniyle ölümünden dolayı cenaze defin gideri, destekten yoksunluk tazminatı ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir
Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, 135.-TL cenaze gideri, 4131,02.-TL destekten yoksun kalma tazminatının (sigortanın sorumluluğu poliçe limitiyle sınırlı kalmak üzere, sigorta dışındaki davalılardan olay tarihi olan 02/07/2009 tarihinden, sigortadan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsil edilerek) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine; 3500.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar A. ve H.'den tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.
O halde bu tazminatın sının onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacının ölene yakınlığı gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle temyiz itirazlarının REDDİNE (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy