ÖZET: DAVACIYA AİT ARACA USULSÜZ OLARAK YURDA SOKULDUĞU İDDİASIYLA EL KONULMUŞ, CEZA YARGILAMASI SONUNDA ARACIN DAVACIYA TESLİMİNE KARAR VERİLMİŞTİR. BİLİRKİŞİ İNCELEMESİNDE, ARACIN AYDA 20 GÜN KULLANILACAĞI, ACİL DURUMLAR DIŞINDA TOPLU TAŞIMA ARAÇLARI KULLANILMAKLA BİRLİKTE DAVACININ DİĞER ZAMANLARDA TİCARİ TAKSİ KULLANACAĞI VARSAYILARAK HESAPLAMA YAPILMIŞTIR. DAVACI DOSYAYA SUNDUĞU BELGELERDE, ARACI NE ŞEKİLDE KULLANDIĞINA İLİŞKİN KANIT GETİRMEMİŞTİR.
MAHKEMECE, DAVACININ YENİ BİR ARAÇ ALABİLMESİ İÇİN GEREKEN UYGUN SÜRE VE ARACIN NE ŞEKİLDE KULLANILDIĞI DİKKATE ALINARAK ZARAR KAPSAMI BELİRLENMELİDİR.
Davacı Hasan vekili tarafından, davalı Maliye Hazinesi aleyhine 11.06.2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.10.2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız el koyma nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına göre, davacıya ait araca usulsüz olarak yurda sokulduğu iddiasıyla 12.09.2001 tarihinde el konulmuş, ceza yargılaması sonunda 13.06.2007 tarihinde aracın davacıya teslimine karar verilmiştir. Bilirkişi incelemesinde, aracın ayda 20 gün kullanılacağı, acil durumlar dışında toplu taşıma araçları kullanılmakla birlikte davacının diğer zamanlarda ticari taksi kullanılacağı var sayılarak hesaplama yapılmıştır. Davacı dosyaya sunduğu belgelerde, aracı ne şekilde kullandığına ilişkin bir kanıt getirmemiştir.
Mahkemece, davacının yeni bir araç alabilmesi için gereken uygun süre ve aracın ne şekilde kullanıldığı dikkate alınarak zarar kapsamı belirlenmelidir. Açıklanan durum gözetilmeden zararın tamamına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Şu halde, yukarıda açıklanan şekilde araştırma yapılarak aracın kullanılmasından doğan zarar kapsamı belirlenmeli, ayrıca zararın tayininde BK’nın 42. maddesi de gözetilmelidir. Bu yönlerin dikkate alınmamış olması kararın bozulmasını gerektirmiştir.
S o n u ç: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına (BOZULMASINA), davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy