MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 19/02/2013
NUMARASI : 2007/283-2013/34
Davacı S.. A.. (kendisine asaleten çocuklarına velayeten) vd vekili Avukat K. K. tarafından, davalı Ö.. D.. vasisi A.. D.. aleyhine 24/08/2007 gününde verilen dilekçe ile kasten adam öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar R.. A.., Ş.. A.. ve S.. A..'ın tüm, davacı S.. A.. (kendisine asaleten, Sultan Acar ve Hanım Acar'a velayeten)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacı S.. A.. (kendisine asaleten, S. A. ve H. A.'a velayeten)'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, kasten adam öldürme nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine Ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Dava konusu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, ölenin davacılara olan yakınlığı ve yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alındığında davacı eş S.. A.. ile davacı çocuklar Sultan Acar ve Hanım Acar için hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, anılan davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacılar R.. A.., Ş.. A.. ve S.. A..'ın tüm, davacı S.. A.. (kendisine asaleten, Sultan Acar ve Hanım Acar'a velayeten)'ın diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan S.. A..'dan (kendisine asaleten, çocuklarına velayeten) peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy