MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ : 28/03/2013
NUMARASI : 2010/516-2013/150
Davacı .. Mutfak Sistemleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat K. S.. tarafından, davalılar .... Lojistik Hizmetleri A.Ş. vd. aleyhine 17/12/2010 gününde verilen dilekçe ile kaçak zannı ile el konulan malların aynen teslimi olmazsa bedelinin ödenmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece malların davacıya teslimine, teslimine karar verilen mallar üzerinde antrepocuya antrepo ücreti ödenene dek hapis hakkı tanınmasına, davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı yönünden davanın reddine dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/06/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı şirket vekili Avukat C.S..ile karşı taraf davalılardan bakanlık adına hazine vekili Avukat S.S.. geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Dava, kaçakçılık şüphesi ile elkonulan malların aynen teslimi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı şirket yönünden kabulüne, malların davacıya iadesine, ödenmeyen antrepo bedelinin ödenmesine dek davalı şirkete hapis hakkı tanınmasına, davalı Gümrük İdaresine yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davacı şirketin yurt dışına ihraç edeceği mallara kaçakçılık şüphesi ile Gümrük İdaresince elkonulup, 17/04/2008 tarihinde davalı şirkete ait antrepoya konulduğunu, davacı şirket yetkililerinin kaçakçılık suçundan açılan davada yargılanıp beraat ettiklerini ve malların iadesine karar verildiğini, kararın yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmesine ve talep edilmesine rağmen davalıların malları teslime yanaşmadıklarını belirterek elkonulan malların aynen teslimi, olmazsa bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, dava konusu 17/04/2008 tarihinden beri antrepoda muhafaza altında bulunan mallarının ardiye bedelinin ödenmediğini, ardiye ücretinin teminatı olarak hapis hakkının kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Gümrük İdaresi vekili de, idarenin keyfi ya da kusurlu herhangi bir işleminin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre malların antrepoya giriş tarihi olan 17/04/2008'den ceza mahkemesi kararının kesinleştiği 25/01/2010 tarihine kadar hesap edilen antrepo bedelinin 26/07/2012 tarihinde davalı Gümrük İdaresince ödendiği, ceza mahkemesi kararının kesinleşme tarihinden sonra davacının zararının artmaması anlamında malın antrepodan iadesini sağlaması gerektiği, ceza mahkemesi kararının kesinleşme tarihinden sonra oluşan antrepo ücretinden davacının sorumlu olduğu ve terditli taleplerden ilkinin eşyanın aynen iadesine ilişkin olduğu ve el konulan eşyaların halen davalı şirket tarafından muhafaza altında tutulduğu gerekçesiyle malların davacıya iadesine, malların gümrük idaresinin elinde bulunmaması nedeniyle Gümrük İdaresine yönelik davanın reddi ile ceza mahkemesi kararının kesinleşme tarihinden dava tarihine kadar antrepo ücretinin davalı şirkete ödeninceye kadar davalı şirket lehine hapis hakkı tanınmasına karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu mallara kaçakçılık şüphesi ile elkonulup 17/08/2008 tarihinde davalı şirkete ait antrepoda muhafaza altına alındığı, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/01/2010 tarihinde kesinleşen 2008/701 Esas, 2008/1513 Karar sayılı kararı ile elkonulan malların iadesine karar verildiği, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 29/03/2010 tarihinde Gümrük İdaresine yazılan yazı ile malların ilgilisine tesliminin istendiği, Gümrük İdaresince davalı şirkete 29/04/2010 tarihinde gönderilen yazı ile de eşyaların firma yetkilisine teslimi ile ardiye ücretinin ödenmesi için ardiye ücret tarifesi ile miktarının istendiği, davalı şirket tarafından o tarihe kadar ki ardiye ücreti olan 103.715,00 TL'nin ödenmesi gerektiğinin bildirilmesine rağmen bu bedelin ancak yazışmalar sonucu davalı Gümrük İdaresince 26/07/2012 tarihinde ödenebildiği, oysa davacı şirketin malların teslimi konusunda gerek davalı Gümrük İdaresine, gerekse depo sahibi davalı şirkete çok önceki tarihlerde ihtarname gönderdiği, teslimin gerçekleşmemesi üzerine bu davayı 17/12/2010 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır. Şu halde, davacı şiketin ceza mahkemesi kararının kesinleşme tarihinden sonra hesap edilen antrepo ücretinden sorumlu tutulmaması gerekir. Mahkemece davacı şirketin ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi tarihinden sonra hesap edilen antrepo ücretinden sorumlu tutulması ve antrepo bedeli ödenene kadar davalı şirket için hapis hakkı tanımasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı'nın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacı şirket yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.17/06/2014
Full & Egal Universal Law Academy