MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 11/06/2013
NUMARASI: 2012/377-2013/259
Davacı M.. A.. vekili Avukat H.İ.. tarafından, davalı F.. A.. aleyhine 06/11/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; müvekkilinin İstanbul Piri Reis Üniversitesi'nde görev yaptığını, denizci emekli albay olduğunu, müvekkilinin halen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nda soruşturması devam eden ve basında "28 Şubat" adı verilen soruşturmada şüpheli olarak ifade verdiğini ve salıverildiğini, 26/09/2012 tarihli “Zaman” internet sitesinde müvekkile ait resim kullanılarak “Balyoz davasında hakkında tutuklama kararı çıkarılan Kurmay Albay M. A.., yurtdışına kaçarken yakalandı” başlıklı haber yayınlandığını, haberde yer verilen kişi ile müvekkilinin ayrı kişiler olduğunu, müvekkilinin kurmay albay olmadığı gibi basında "Balyoz" adı verilen yargılamada sanık statüsünde hiç olmadığını, bu yargılama ile ilgisi mevcut olmadığını, bahse konu yayın ile hukuken haksız olarak müvekkilinin resmi gösterilerek suçlu olarak belirtildiğini, üstelik yurt dışına çıkarken havalimanında yakalandığı da beyan edilerek, kaçak durumuna sokularak kişilik haklarının ciddi şekilde saldırıya uğradığını ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.
Davaya konu olayda, davacı "M.. A.." ismi ile balyoz davasında tutuklanan sanık "M. A..'ü" birbirine karıştırılmış, ve davacının fotoğrafı yanlışlıkla kullanılmıştır. Bu durum ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy