MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/09/2013
NUMARASI : 2011/309-2013/493
Davacı K.. İ.. vekili Avukat tarafından, davalı M.. T.. aleyhine 03/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;
a- Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalının kendisine hakaret ettiğini ve tokat attığını, ceza mahkemesinde davalının mahkum olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.
Davalı ceza mahkemesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının davacıyı yaraladığı, ceza soruşturması aşamasında avukatla şikayetçi olması nedeniyle 300 TL vekalet ücretini talep edebileceği yine, BK'nın 42 md gereğince ceza yargılamasının süresi yaralanması nedeniyle tedavi süreci ve süresi göz önüne alınarak ve eylemin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden; maddi tazminata esas kalemlerin Cumhuriyet savcılığındaki soruşturma aşamasında şikayetçi-davacının kendisini avukatla temsil ettirmesi nedeniyle vekalet ücreti ödenmesi ve yargılama boyunca yapılan yol masrafı ile tedavi giderlerine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesi dosyası içeriğinden davacının yaralanmasının tedaviyi gerektirecek türden olmadığı anlaşılmaktadır. Tedavi gideri yapıldığı da ispatlanmamıştır. Yine, vekalet ücreti ceza dosyası için yapılan diğer masraflar konusunda da ceza mahkemesinde yargılama gideri kapsamında karar verilebilir. Mahkemece, BK'nın 42 md kapsamında maddi tazminata karar verilmesi doğru değildir.
b-Olayla ilgili Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/1247 Esas, 2011/753 Karar sayılı dosyasında davalının sanık sıfatıyla yargılandığı, yapılan yargılama sonucunda müştekinin denetim görevlisi olduğu KPSS sınavına davalı-sanığın geç kalması ancak sınava girmek istemesi davacı-müştekinin de almaması nedeniyle çıkan tartışma sonucunda davalı- sanığın, davacı-müştekiyi tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edilerek cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır .
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Somut olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2 a ve b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy