MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 29/05/2012
NUMARASI : 2011/218-2012/747
Davacı S.. B.. vekili tarafından, davalı N.. K.. aleyhine 01/03/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, 3816 sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderinin Yeşilkart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun ve bu kanuna ilişkin olarak hazırlanan yönetmelik hüküm ve esaslarına göre; yeşil kart almak için gerekli şartları taşımadığı halde idare tarafından usulsüz yeşil kart kullandığı tespit edilen kişilerden olup, vergi kaydının bulunan davalının yeşil kartının iptal edilerek, usulsüz kart kullanıldığı dönemde idare tarafından karşılanan tedavi giderlerinin tahsili için davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu beyanla, itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı lehine alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, itirazın yerinde olmadığı gerekçesiyle iptali ile asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Takibe konu alacak, usulsüz yeşil kart kullanımından kaynaklanmakta olduğundan takibe konu alacağın miktarı başlangıçta belirli olmayıp, çözümü yargılamayı gerektirmektedir. Bu nedenle, likit bir alacaktan söz edilemez. Şu durumda, olayda uygulama yeri bulunmayan İ.İ.K'nun 67/2. maddesi gereğince davalının icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek davalının icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının icra inkar tazminatına ilişkin bentte yer alan " ...asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklindeki ifadelerin tümden silinerek yerine “...alacak likit olmadığından davacının %40 icra inkar tazminatı isteminin reddine” biçimindeki sözcük dizisinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy