MAHKEMESİ: Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 05/12/2012
NUMARASI: 2010/131-2012/189
Davacı K.ulama Birliği Başkanlığı vekili Avukat M. S. tarafından, davalı M.. C.. aleyhine 14/09/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 05/12/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 01/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat İ. H. geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince, dava, rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı K. Sulama Birliği, birlik üyelerinden A.. U.. isimli çiftçinin birlik aleyhinde Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nde açtığı dava sonunda birliğin tazminat ödemeye mahkum edildiğini, davalı birlik başkanının haksız emir ve talimatları ile mevsim dışı su kullanmasına izin verilmeyen çiftçi A.. U..'a ödenen tazminat tutarının ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, birlik başkanı olarak görev yaptığı 2006 yılında barajdaki su seviyesinin düşük olduğunu, ziraat mühendisinin görüşüne göre meyve bahçelerine öncelikle su verildiğini, davacının tarlasını iki kez normal sulama döneminde suladığını, mevsim dışı su talebinin suyun yetersiz olması nedeni ile karşılanamadığını, o dönemde sadece A.. U..'un değil, bir çok çiftçinin tarlasının zarar gördüğünü davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi raporları uyarınca dava dışı birlik üyesi çiftçinin zarar görmesinde davalının tam kusurlu olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya arasındaki bilgi, belge ve tanık beyanlarından, davalının 2006 yılında K.Sulama Birliği'nin başkanı olduğu, dava dışı A.. U.. isimli çiftçinin birliğe 25 dekar tarlasına ay çiçeği ekimi yapacağını bildirdiği ancak 40 dekar ekim yaptığı, 40 dekar için birliğin normal planlaması uyarınca ayçiçeği tarlalarına verilecek 2 kez sulama hakkının çiftçiye kullandırıldığı, ancak mevsimin kurak geçtiği, tarlaların su ihtiyacının arttığı, birlik üyelerinin su ihtiyacının karşılandığı barajdaki su seviyesinin normalden düşük olduğu, birlik ziraat mühendisinin görüşü uyarınca mevsim dışı sulamada meyve bahçelerine öncelik verildiği, A.. U..'un tarlasına su verilemediği ve tarlanın kuruması nedeni ile birlik aleyhinde idare mahkemesinde dava açtığı, Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin davacının mevsim dışı sulama talep ettiği dönemde taşınmazına 400 metre mesafede bulunan bir başka taşınmaza su verilmiş iken davacının tarlasına su verilmemesinin hizmetin kötü işlemesi olarak değerlendirilerek tazminat ödetilmesine karar verdiği anlaşılmaktadır. Dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarına göre davalının, birlik üyelerinin ekim yaptığı bitkilerin su ihtiyaçlarını doğru hesaplayarak suyun adil dağıtımını yapamaması nedeni ile %100 kusurlu olduğu, barajın planlanması esnasında sulanması düşünülen alandan daha fazla alanın sulanması, planlama sırasındaki bitki deseninden aşırı sapma olması, kanalların bakımsızlığı, düşük randımanlı sulama yapılması ve kuraklığın barajdaki suyun yetmemesine etken olabileceğini bildirmişlerdir. Bilirkişilerin görüşlerine göre ay çiçeği bitkisinin beş kez sulanması gerekirken birlik tarafından yapılan planlamada iki kez sulama imkanı verilmiştir. Her ne kadar davalı birlik başkanına tam kusur verilmiş ise de, 2006 yılının kurak geçtiği, birliğin su ihtiyacını karşıladığı barajdaki su seviyesinin normalin altına indiği taraflar arasında ihtilaf konusu değildir. Dava dışı çiftçi A.. U.., birliğe 25 dekar araziye ay çiçeği ekeceğini bildirmiş iken 40 dekar araziye ekim yapmıştır. Davalının birlik başkanı olduğu dönemde ay çiçeği bitkisinin su ihtiyacının hesaplanmasında hata yapılmış olduğunun kabulü halinde dahi, mevsimin kurak gitmesi nedeni ile su miktarının yetersizliğinden kaynaklı mücbir sebebin ve davacının tazminat ödemesine neden olan çiftçinin birliğe bildirdiğinden daha fazla alana ekim yapmış olmasının davalının dışında gelişen ve zararın doğmasına ve artmasına neden olan sebepler olduğu anlaşılmaktadır.
Şu durumda, zararın doğduğu tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 43 ve 44. maddeler uyarınca, yukarıda açıklanan nedenler ile rücuen tahsili istenen tazminat tutarından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle bozulmasına, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.