MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 17/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
a)Dava, trafik kazası sonucu ölüm ve yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar dava dilekçelerinde; manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuşlardır. Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığı için tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekir. Mahkemece, manevi tazminat istemlerinin bir bölümü kabul edilmiş, ancak davacıların faize yönelik talebi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Dava dilekçesi ile usulüne uygun sunulmuş tüm istemlerin, gerekçe ve hükümde karşılanması ve karara bağlanması gerekmektedir. Bu nedenle davacıların faiz talebi yönünden de hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
b)Davacılardan ..., ... ve ...’nın diğer temyiz itirazına gelince;
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli
olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Davaya konu olayda; olayın oluş biçimi, olay tarihi, davacıların ölenlere yakınlık dereceleri ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; adı geçen davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Bu davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2-a) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (2-b) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy