MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı-karşı davalılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacılar ... vd. aleyhine 24/05/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşılık davaların kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacıların tüm, davacı-karşı davalıların ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacı-karşı davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava ve karşılık dava haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davaların kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalılar ile davalı-karşı davacılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılardan ...'nın, davaya konu eylem nedeniyle işten kaldığı ileri sürülerek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, bu davacının işten kalmasına ilişkin olarak verilen ve ceza yargılaması bakımından bir değer taşıyan rapora göre hüküm kurulmuştur. Bu rapor, adli şifa süresine ilişkindir. Yaralanan kişinin, adli şifa süresinden daha uzun bir süre çalışamaması; diğer bir anlatımla, tıbbi şifa süresinin daha uzun olması mümkündür. Nitekim, dosya kapsamından adı geçen davacının 14/10/2004 ila 01/01/2006 tarihleri arasında geçici olarak işgöremez durumda bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, davacı ...'nın maddi zararının bu tarihler itibariyle hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Dava konusu olayda; trafik kazasının meydana geliş biçimi, kusur oranları, yaralanmanın niteliği ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarları azdır. Mahkemece, daha üst düzeyde takdir edilmesi gerekir. Karar, bu nedenle de yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı-karşı davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı-karşı davacıların tüm, davacı-karşı davalıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı-karşı davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy