MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 09/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından, davalı hakkında Orman Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davası sonucunda davalının mahkumiyetine karar verildiği; eldeki yargılamanın devamı sırasında ise dava konusu edilen alacağın davalı tarafça ödendiği anlaşılmaktadır.
01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326/2 maddesi gereğince; kural olarak yargılama giderleri, davadaki haklılık oranına göre haksız çıkan tarafa yükletilir. Yine 01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/1. maddesinde de “…Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder…” biçiminde düzenleme bulunmaktadır.
Dava tarihi itibariyle davalı hakkındaki ceza davası neticesinde mahkumiyet kararı verilmiş ve zarar da davalı tarafça ödenmiştir o halde davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği belli olduğu halde mahkemece davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
-/-
2014/1257 -2014/7596
-2-
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hükmün yargılama gideri ile ilgili 2. bendinin tümden silinerek aynı sayılı bent olarak yerine "2-Davacı tarafından yapılan 84,35 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına; hükmün vekalet ücretiyle ilgili 4. bendinin tümden silinerek yerine "4-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 440,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına;, davacının diğer temyiz itirazlarının ise ilk bentte gösterilen nedenle reddi ile kararın düzeltilmiş bu şeklinin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy