MAHKEMESİ: Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 05/05/2014
NUMARASI: 2008/26-2014/109
Davacı O.. M.. vekili Avukat Semiha tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 28/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir,
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, ormanlık alanda yangın çıkarma ve ağaç kesmeden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının ormanlık alanda yangın çıkmasına sebebiyet vermesi ve ağaç kesmesi sonucu oluşan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkemece, 14/11/2013 havale tarihli bilirkişi kurulu raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı idare zararını hesaplamak üzere iki ayrı bilirkişi raporu alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece gerekçesi tam olarak açıklanmadan olay mahallinde inceleme yapmaksızın talimat yoluyla, doğrudan davacı idare tarafından düzenlenen suç zaptını esas alarak dosya üzerinden hesaplama yapan ikinci bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmıştır. Dosyadaki diğer rapor ise; Silvikültür (Orman Yetiştirme) Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Erol Kırdar tarafından hazırlanan 18/01/2013 havale tarihli rapor olup bilirkişi tarafından mahallinde gerekli inceleme ve gözlemler yapılarak zararın sadece 750,00m²'lik alanda oluştuğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Rapor içeriği olayın oluşu ve de hakkaniyete daha uygundur.
Şu halde mahkemece; ilk rapor esas alınarak hüküm kurulması gerekirken gerekçesi açıklanmaksızın yanılgılı değerlendirme ile ikinci rapora göre tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.