(6100 S. K. m. 50, 51, 114)
Dava: Davacı Ü. vekili tarafından, davalı Maliye Hazinesi aleyhine 08.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09.10.2013 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Dava, haksız el koymadan kaynaklanan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın davacının dava açma sıfatı olmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, harici satım sözleşmesi ile mülkiyetini devraldığı kamyonete mazot kaçakçılığında kullanıldığı gerekçesiyle Sulh Ceza Mahkemesi kararı ile el konulduğunu, aracın yediemin deposunda yandığını, ceza yargılamasında kendisi hakkında mahkumiyet kararı verilerek kamyonetin sanık davacıya iadesine hükmedildiğini, aracın kendisine iade edilmediğini belirtmiş ve araç bedeli ile yoksun kaldığı karın kendisine ödenmesi gerektiğini iddia ederek zararının davalı idareden tazminini talep etmiştir.
Davalı, 1918 sayılı Yasa nedeniyle araca el konulmasının yasal zorunluluk olduğunu, idareye atfedilebilir bir kusur bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece, araç mülkiyetinin devri konusunda noterce yapılmayan her çeşit satış ve devirlerin geçersiz olduğu bu nedenle davacının dava açma ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya kapsamına göre; dava konusu 24 ... 041 plakalı aracın el koyma tarihi olan 02.05.2002 tarihinde davacı Ü.'in zilyetliğinde olduğu tartışmasızdır. Zilyet, araçta meydana gelen hasar nedeniyle malike karşı sorumlu olduğundan davalıdan zararının tazminini talep edebilir, bu nedenle davacı sıfatı vardır. Şu durumda, işin esasına girilerek davacının zararının mevcut olup olmadığı ve zararı var ise zarar kapsamı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan yön gözetilmeden sıfat yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11.03.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy