MAHKEMESİ: İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 11/12/2012
NUMARASI: 2005/52-2012/501
Davacı K.. L.. Şti. vekili Avukat tarafından, davalı E.. T.. aleyhine 14/04/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının eşinin davacı şirkette işçi olarak çalıştığını, davalının, eşi adına istifa dilekçesi gönderdiğini, istifa dilekçesi nedeniyle davalının işine son verildiğini, ancak davalının eşinin işçilik alacakları için dava açtığını, tazminat ödemek zorunda kaldıklarını, davalının haksız fiili nedeniyle bu tazminatı ödediklerini iddia ederek yapılan ödemin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı ise, davacı şirketin ödeme yapması ile kendi eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığını, davacı şirketin isteği üzerine istifa dilekçesinin gönderildiğini, eşinin tazminatlarının ödeneceğinin söylendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davalı tarafından, doğum iznine ayrılan eşi adına istifa dilekçesi gönderildiği, davacı şirketin davalının bu kötü niyetli eylemi nedeniyle tazminat ödediği kabul edilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.
İstanbul 2. İş Mahkemesi'nin 2001/745 Esas - 2003/462 Karar dosyasında davalının eşi tarafından davacı şirkete işçilik alacaklarından kaynaklanan tazminat davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda davacı şirketin feshinin haksız bulunduğu, davalının eyleminin tazminat ödenmesinde etkili olmadığı, kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği görülmüştür.
Dosya kapsamından davalının eşi adına istifa dilekçesi göndermek şeklinde bir eyleminin bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak davacı şirketin tazminat ödemesi mahkeme kararına dayanmakta ve mahkeme kararının gerekçesi davalının eylemi değil, davacı şirketin haksız olarak davalının eşinin sözleşmesini feshetmesidir. Bu haksız feshe davalının eylemi de neden olmamıştır. Şu durumda davalının eylemi ile davacının tazminat ödeme şeklinde gerçekleştiğini iddia ettiği zarar arasında illiyet bağı yoktur. İstemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.