MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ :14/04/2014
NUMARASI :2013/341-2014/230
Davacı O..M.. izafeten A..M..vekili Avukat N.. Ö.. tarafından, davalı H.. B..aleyhine 04/07/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, orman yasasına muhalefetten kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının ormanlık alandan ağaç kestiğini, ceza mahkemesince de işgal ve faydalanma suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiğini iddia ederek, uğranılan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı, kestiği ağaç miktarına göre talep edilen tazminatın çok yüksek olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 11/05/2011 tarihli suç zaptına göre davalının iki ayrı ağaç kesme eylemi bulunduğu anlaşılmaktadır. Birincisi, eskiye dayalı kesim olayı ki; bu eylem A..M.. 2012/122 esas ve 247 karar sayılı dosyasında hükme bağlanmış ve suça konu yerin eski bir açma alanı olduğu gerekçesiyle işgal ve faydalanma suçundan cezalandırılmıştır. Hem ceza dosyası bilirkişisi, hem de hukuk davasında alınan bilirkişi raporlarında orman mühendisi bilirkişiler, işgal ve faydalanma eyleminden dolayı tazminata hükmedilemeyeceği yönünde görüş beyan etmişlerdir. Davalının suç zaptından anlaşılan diğer eylemi ise motorlu testere ile kesilen ve orman muhafaza memurlarınca el konulan yeni kesim ağaç ya da ağaçlara yönelik kesme eylemidir. Dosya kapsamından anlaşıldığı kadarıyla yeni kesim ağaçlar yönünden de ormanlık alandan ağaç kesmeden dolayı ayrı bir ceza davası açılmıştır.
Mahkemece, davalının bu iki eylemi ayrıştırılmadan ve de ağaç kesmeden dolayı açılan kamu davasına dair ceza dosyası dosya içine alınmadan davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu 53. madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın
eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 165. maddesi gereğince davalı hakkında dikiliden ağaç kesme suçu nedeniyle açılan ceza dosyası bekletici sorun yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
Şu halde; işgal ve faydalanma suçundan dolayı tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden ve de dikiliden ağaç kesme eyleminden dolayı açılan ceza dosyası dosya içine alınıp incelenmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy