MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 27/05/2014
NUMARASI: 2012/92-2014/185
Davacılar S.. B.. ve diğeri vekili Avukat S.. K.. tarafından, davalı Z.. D.. aleyhine 21/02/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava; haksız fiil nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacılar, davalının kendilerine yönelik tehdit ve hakaret içeren eylemi nedeniyle psikolojik sorunlar yaşadıklarını, iş yapamaz hale geldiklerini, bu nedenle işten ayrılmak zorunda kaldıklarını, tedavi için masraf yaptıklarını ayrıca manevi olarak yıprandıklarını belirterek maddi ve manevi zararlarının ödetilmesini istemişlerdir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; alınan raporlar gereğince davacıların pisikiyatrık rahatsızlıkları ile davalının eylemi arasında nedensellik bağı kurulamadığından maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğindeki B.. S.. C..M.. 2009/689 esas, 2009/1128 karar sayılı dosyasında davalının davacılara yönelik hakaret ve tehdit eylemleri nedeniyle mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bağlayıcı değilse de, ceza dosyası içeriğinden davalının davacılara yönelik tehdit ve hakaret eylemleri sabittir. Olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 49. maddesi gereğince uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken manevi tazminat isteminin de reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların öteki temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.