MAHKEMESİ: Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 17/12/2013
NUMARASI: 2012/126-2013/535
Davacı M.. R.. vekili Avukat T.. U.. tarafından, davalı R.. Ö.. aleyhine 21/10/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, davacı kurumun, davalının yersiz ödeme yapmasından dolayı kurumlarının ödemek zorunda kaldığı paranın davalıdan rücuen tahsiline ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, müvekkili kurumun tıbbi malzeme alımı nedeniyle V.. Medikal-B.. S..'e 17 adet fatura karşılığı 203.245,82 TL borcu bulunduğunu, alacaklının 21/05/2007 tarihli noter onaylı alacağın temliki sözleşmesi ile bu alacağı Tekfenbank lehine temlik ettiğini, ancak iki adet faturanın yanlışlıkla temlik veren firma olan V.. Medikale 09/07/2007'de ödendiğini, temellük eden banka tarafından 45.844 TL tutarındaki alacağın tahsili için icra takibine başlandığını, V..Medikal'in hiçbir yasal hakkı kalmadığı halde sehven yapılan ödeme sebebiyle 35.842,42 TL ödeme yapmak zorunda kalan müvekkili idarenin zarara uğratıldığını beyanla bu miktarın deftardarlık muhasebe müdürü olan davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, zararın meydana gelmesinde kim veya kimlerin sorumlu olduğunun tespit edilmesinin gerektiğini, muhasebe yazılım sisteminin yetersizliği, iş yükü ve iş gücü nazara alındığında müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece, Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğünde görevli davalının 31.382,42 TL'yi V.. Medikal'e ödeyerek idareyi sebepsiz yere ödemeden dolayı zarara uğrattığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş isede davalının olayda kusurlu olup olmadığı yönünde konusunda ehil bilirkişilerden rapor alınmadığı gibi davalının muhasebe yazılım sisteminin yetersizliği, iş yükünün çokluğu ve iş gücünün azlığı gibi savunmaları da değerlendirilmemiştir.Mahkemece bu hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.