MAHKEMESİ: Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 12/12/2013
NUMARASI: 2011/700-2013/442
Davacı B.. Ş.. vekili Avukat Ramazan tarafından, davalılar C. Türkiye Yetkilisi vdl aleyhine 19/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız delil tespiti nedeniyle kişilik haklarının ihlali ile ticari itibarın zedelendiği iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı şirket, davalı şirketler tarafından işyerindeki bilgisayarında kaçak yazılım kullandığına dair talebini haklı gösterecek herhangi bir delil ve belgenin tespit dilekçesine eklenmeden yapılan tespit sonucunda; iş yerinde lisanssız yazılım bulunmamasının hak arama özgürlüğünün kötüye kullanılmasının bir delili olduğunu, davalıların yaptırmış olduğu tespitin haksız olup kişilik haklarına saldırı ve ticari itibarını zedelemesi sebebiyle uğradığı manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı şirketler, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, her ne kadar delil tespit işlemi görünüşte hukuka uygun ise de; davalılar tarafından hukuka aykırı bir isnadla yaptırılan ve nitekim tespit ve bilirkişi incelemesi sonrasında davacı firmanın bilgisayarlarında aranan lisanssız programlara rastlanmadığı yönünde verilen bilirkişi raporu da dikkate alındığında, yapılan işlemin davacı şirketin ticari itibar ve onuruna zarar verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından; davalı tarafın davacı aleyhine, bilgisayar yazılımlarının lisanssız kullanıldığına yönelik kanaatın hasıl olduğu ve lisanssız kullanılması durumunda gelir kaybına uğranılacağı gerekçesiyle delil tespiti talebinin Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince kabul edildiği, davacı şirkete ait işyerinde üç adet masa üstü bilgisar ve bir adet dizüstü bilgisayarda bilirkişi aracılığı ile inceleme gerçekleştirildiği, yapılan tespite keşif sırasında hazır bulunan tarafların herhangi bir itirazları olmadığı gibi, söz konusu delil tespiti işleminin hukuka uygun bir şekilde mahkeme kanalı ile yapıldığı, davalı taraf yazılımının lisanssız olarak başka şirketler tarafından kullanımının tespit edilmiş olması nedeniyle davalılar yönünden delil tespiti talebini haklı gösterecek olgu ve emarelerin bulunduğu anlaşılmaktadır.
Şu durumda, davalıların davacı şirket bilgisayarlarında delil tespiti yaptırmış olmasında zayıf da olsa somut bir takım emareler bulunduğu anlaşılmakla, şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları dahilinde olduğu kabul edilerek istemin tümden reddi gerekirken, delil tespiti talebinin haksız olduğundan bahisle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.