MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... (...) vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... (...) vdl aleyhine 05/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... (...) vekili ve davalı ... Yapım San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.
Davalı ... adına gerekçeli karar tebliğinin bilinen en son adresine yapılamaması neticesinde; doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçenin mernis adresi tespit edilerek, gerekçeli karar bu adrese usulünce tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.