MAHKEMESİ: İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 30/01/2014
NUMARASI: 2012/191-2014/17
Davacı A.. İ.. vekili Avukat Hatice tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 25/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, Bostanlı- Selimiye- Alanyurt güzergahında bulunan köy yolunun davalı tarafından işletilen ve Alanyurt'ta bulunan maden ocağından yük taşıyan ağır tonajlı kamyonlar nedeniyle büyük hasar gördüğünü, hasarın mahkeme aracılığıyla tespit edildiğini belirterek bu nedenle uğramış olduğu zararın tazminini istemiştir.
Davalı, dava konusu yerdeki maden ruhsatlarından bazılarının dava dışı kimselere devredildiği, bazılarının ise kiralandığını ayrıca kendilerine ait kamyon olmadığını ve madene gelen kamyonların maden alıcısı kişilere ait olduğunu dolayısıyla yola vermiş oldukları bir zarar bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, ilçe sınırları içerisinde davalıya ait araçlara ağır tonajlı yük taşınması nedeniyle ceza kesilmediği dolayısıyla davalının kusurunun kanıtlanmadığı ayrıca söz konusu yolların herkesin kullanımına açık olduğu, çevrede çok sayıda maden ocağı bulunduğu için zararın bunlar tarafından verilmesinin mümkün olduğu, ağır kış şartlarının da yolların bozulmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle istem reddedilmiştir.
Dosya kapsamından; davalı şirkete ait araçlara İscehisar dışındaki yerlerde yükleme kapasitesinin üzerinde yük taşınması nedeniyle idari para cezası uygulandığı anlaşılmaktadır. Bu araçların taşıdığı yüklerin dava konusu maden ocağından götürüldüğü yönünde bir araştırma ise yapılmamıştır. Öncelikle davalı şirketin işletmekte olduğu başka maden ocakları olup olmadığı, idari para cezası verilen araçların dava konusu maden ocağından taşıma yapıp yapmadığı araştırılmalıdır. Bunun yanı sıra davacı tarafından dosyaya sunulan maden satış formları da değerlendirilerek davalının kusurlu olup olmadığı saptanmalıdır. Davalının kusurlu olduğunun tespiti halinde ise; mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yolun başka kişilerce kullanılması, ağır kış şartları gibi olguların 818 sayılı Borçlar Kanunu m. 43, 44 (6098 s. TBK m.51, 52) gereği ancak tazminat miktarından indirim yapılmasını gerektirebilecek nedenler oldukları dikkate alınarak zarar miktarı belirlenmeli ve hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.