Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı İzmit Gaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş. aleyhine 23/07/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalı kurumun müvekkillerine ait taşınmaza vaki el atması nedeniyle davacıların aldıkları ruhsatlar dahilinde bina inşaa edemedikleri, davalı kurumun vaki el atmanın kalkmasından sonra ise ruhsat süresinin dolmuş olması nedeniyle bina inşaa edemedikleri, imar mevzuatındaki değişiklik nedeniyle yeni alınacak ruhsat ile eski alınan ruhsat dahilinde bina yapılmasının mümkün olmadığı, o dönem yürürlükte olan imar kanunu uyarınca 1. ve 2. kattaki dairelere bağımsız bölüm yapılabilecek iken şimdiki imar kanunu uyarınca 1. ve 2. katların dubleks daire olarak yapılmasının zorunlu hale geldiğini, dolayısıyla dubleks mesken fiyatı ile iki bağımsız bölümün değeri arasındaki fiyat farkı kadar maddi zararın oluştuğunu, yeniden alınacak ruhsat için yeniden bedel ödenmesi gerektiğini, ayrıca el atma tarihi ile el atmanın sonlandığı tarihler arasında ecrimisil ödenmediğini ve müvekkillerinin kira gelirinde de mahrum bırakıldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 86.882,00 TL maddi zararın 28/11/2008'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişiler özetle;Taşınmazdan doğalgaz boru hattı geçirildiği için eldeki onaylı ruhsata göre inşaata başlanamadığı, imar planları değiştiği için yeni imar planına göre daha az yüzölçüm ve bağımsız bölüme sahip yapı inşa edilebileceğini, bu durumun taşınmazın değerinin düşmesine neden olacağını belirterek, taşınmaz üzerinde iptal olan ruhsata göre yapılabilecek binadaki dairelerin, katları ve alanlarına göre rayiç değerleri tespit edilmiş, binanın toplam rayiç değerinden yapım maliyetleri düşülerek elde edilecek kar hesaplanmış, aynı yöntemle yeni ruhsata göre yapılacak binadan elde edilecek kar hesaplanarak her iki kar arasındaki fark değer kaybı olarak hesaplanmıştır. Mahkemenin 2012/34 değişik iş sayılı dosyasında ise bilirkişi;Hali hazırda arsa üzerinde taşınmaz olmadığı için mevcut olmayan yapıda imar planında yapılan değişiklik sebebi ile oluşabilecek değer kaybı tespiti mümkün değildir diyerek iptal olan ruhsata göre arsa birim fiyatı ile yeni alınacak ruhsata göre arsa birim fiyatını belirlemiş aradaki farkı değer kaybı olarak hesaplamıştır. Değer kaybını belirleme yönünden doğru olan bu yöntemdir. Taşınmaz üzerine inşaatın yapılması farazi olup, varsayımsal olarak hesap yapılarak iki ayrı ruhsattaki projeye göre yapılacak binalardan elde edilecek kar kaybı üzerinden değer kaybı belirlemesi doğru değildir. Bu kapsamda tespit dosyasında belirlenen 43.232 TL değer kaybı, iş bu dosyada ek raporla belirlenen yeniden ruhsat alınması için 28.760 TL masraf ve 1.304,41 TL ecri misil bedeli toplam 73296,41 TL nin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.